Çankaya'daki poliklinik katında duvarlar aslında fena değildi. Sorun duvarların nerede bittiğiydi. Bölme duvarlar asma tavan seviyesinde kesiliyor, tavan üstündeki ortak boşluk bütün odaları birbirine bağlıyordu. Ses duvarı aşmıyor, üstünden dolaşıyordu. Bekleme salonunda oturan bir hasta, muayene odasındaki konuşmayı kelime kelime anlayabiliyordu.
Tavan üstü en kritik nokta
Ölçümde oda arası fark yalnızca DnT,w 32 dB çıktı; bu, normal ses tonuyla yapılan konuşmanın anlaşılabildiği seviye. Sağlık kuruluşlarında bu bir konfor meselesi değil, mahremiyet meselesi.
- Bölme duvarlar döşemeden döşemeye, yani üst kat betonuna kadar yükseltildi
- Yükseltmenin mümkün olmadığı hatlarda tavan üstüne çift kat alçıpan bariyer ve 50 mm taşyünü dolgu yapıldı
- Havalandırma kanallarına akustik astar ve S dirsek eklendi
- Kapılara çevre contası ve otomatik eşik fitili takıldı
- Karşılıklı denk gelen priz kutuları kaydırıldı, boşlukları akustik mastik ile kapatıldı
| Ölçüm | Önce | Sonra |
|---|---|---|
| Muayene odaları arası (DnT,w) | 32 dB | 48 dB |
| Oda - koridor | 27 dB | 41 dB |
| Konuşma anlaşılabilirliği (komşu oda) | Kelime düzeyinde | Ayırt edilemiyor |
Neden ilk denemede tutmadı
İlk ölçüm turunda üç odada beklenen sonuç çıkmadı. Sebep, tavan üstünden geçen ve iki odayı delerek bağlayan kablo tavasıydı. Tava geçişleri esnek yastıklı manşon ve akustik mastikle kapatıldıktan sonra o odalar da hedefe ulaştı. Bu tür sistemlerde tek bir 5 cm'lik açıklık, tüm duvarın performansını 8-10 dB düşürebiliyor; bu yüzden işi ölçümle kapatmak, gözle kapatmaktan farklı sonuç veriyor.
Çalışma düzeni bozulmadı
Poliklinik hafta içi hizmet verdiği için imalat akşam ve hafta sonu vardiyalarına bölündü. Aynı anda en fazla iki oda kapatıldı, koridorda toz bariyeri kuruldu ve her vardiya sonunda alan temizlenip hizmete açıldı. Toplam çalışma dört haftaya yayıldı; kat hiçbir gün tamamen kapanmadı. Kat teslim edilirken akustik ölçüm ve raporlama dosyası da idareye verildi.
