Kadıköy'de bir apartmanın giriş katındaki 72 m²'lik kayıt stüdyosunda problem çift yönlüydü. Davul ve gitar amfisinden çıkan ses üst kattaki daireye taşıyor, aynı anda sokak trafiği ve apartman giriş kapısı kayıtlara siniyordu. İşe başlamadan önce yaptığımız ön ölçümde mevcut tuğla duvarın saha performansı DnT,w 43 dB çıktı.

Neden kutu içinde kutu

Aradaki 14 dB'lik farkı mevcut duvara kütle ekleyerek kapatmak mümkün değildi. Kütle kanunu gereği yüzey kütlesini iki katına çıkarmak yaklaşık 6 dB kazandırır; hedefe ulaşmak için duvarı bina statiğinin taşıyamayacağı kadar ağırlaştırmak gerekirdi. Bunun yerine kütle-yay-kütle prensibiyle çalışan, mevcut yapıya hiçbir noktadan rijit temas etmeyen bağımsız bir iç kabuk kurduk. Zemin, duvar ve tavan üçlüsü mekanik olarak birbirinden ayrıldı; tek bir vida köprüsü bile bütün kazancı düşürebilirdi.

  • Zemin: 10 mm kauçuk titreşim şiltesi üzerine 6 cm yüzer şap, çevrede kenar bandı
  • Duvar: mevcut duvardan 20 mm boşluklu 75 mm bağımsız karkas, içi 50 kg/m³ taşyünü dolgu
  • Kaplama: iki kat alçıpan, katmanların arasında 4 mm kütle yüklü vinil membran
  • Tavan: elastik askılı ayrık tavan, üst boşlukta 100 mm taşyünü
  • Kapı: çift kademeli conta ve otomatik eşik fitili olan akustik stüdyo kapısı

Ölçüm sonucu

Uygulama sonrası TS EN ISO 16283 yaklaşımıyla yapılan saha ölçümünde stüdyo ile üst daire arasındaki standartlaştırılmış fark DnT,w 57 dB'ye ulaştı. Pratik karşılığı şu: stüdyoda 100 dB'lik bir davul sesi, komşu dairede fısıltı seviyesinin biraz üstüne, 43 dB'ye iniyor.

ÖlçümÖnceSonra
DnT,w (üst daireye)43 dB57 dB
Oda içi çınlama (RT60)0,9 sn0,32 sn
Kayıt odası zemin gürültüsü38 dBA26 dBA

Kabuk kapandıktan sonra iç akustiğe geçildi. Köşelere bass trap köşe tuzağı, ön duvara emici, arka duvara akustik difüzör panel yerleştirilerek çınlama süresi kayıt odası için hedeflenen 0,3 sn bandına indirildi. Havalandırma, susturuculu ve S dirsekli kanalla çözüldü; bu detay atlandığında kabuk ne kadar iyi olursa olsun ses menfezden dışarı sızar.